Szukałem pracy jako model ¹. Na początku dążyłem do tego, pracować na scenie, spotkać młode koleżanki po fachu i zaistnieć u największych projektantów. Pół roku temu dostałem propozycję uczestniczenia w sesji zdjęciowej jednej z fabryk produkujących wyroby z nabiału – mleko, kefir, serek wiejski. Nie zastanawiając się długo przystałem na wyzwanie. Pomieszczenie fotograficzne mieściło się w miłej okolicy w centrum mego miasta. Estetyczne, klimatyzowane, w pełni przystosowane do rozpoczęcia ujęć. Uścisnąłem sobie rękę z głównym fotografem, osobą od światła oraz makijażystką, która zaraz zabrała się do roboty nakładając mi na twarz warstwę pudru a także dobierając konkretne odzienia. Zlecający zdjęcia ² zapragnął modela (w tym wypadku mnie) do reklam będących na licach – billboardów, plakatów oraz tych będących w mediach drukowanych. Ich przedmiotem miał być jogurt bez dodatku konserwantów ani cukru dlatego w scenografii znajdowały się niebo słońce, trawa kojarzone z przyrodą. Pozowałem głównie z uśmiechnięty od ucha do ucha trzymając w dłoni łyżeczkę z jogurtem, który jak na mój gust nie był inny niż wszystkie pozostałe. Byłem rozliczany z tego aby w jak najdoskonalszy sposób wyrazić swój niepohamowany zachwyt nad nowym jogurtem. Ja się zachwycałem, a fotograf strzelał foto. Łatwizna, i to za bardzo dobrą płacę. Wszystko trwało kilka godzin. Po zakończeniu sesji nie potrafiłem popatrzeć na jogurt przez kolejnych kilka tygodni. Foty miały zostać poddane zmianom w fotoskopie, by zostać nadesłane zleceniodawcy a po jego uprzednim rzuceniu okiem agencja specjalistyczna miała wymyślić slogan i wtajemniczyć firmę w inne szczegóły kampanii reklamowej. Plakaty ze mną ukazały się na ulicach po kilkudziesięciu dniach, podobnie jak jogurt. Osiągnięć jego sprzedaży nie pamiętam lecz wiem, że zdjęcia reklamowe to czysta przyjemność.